De afgelopen tijd hebben we je al op de hoogte gehouden van de werkzaamheden rondom het parcours. Zoals te volgen was is er hard gewerkt door het Maaslandse Klussen Team. Met trots kunnen we nu dan ook melden dat de lijnen en poorten weer hangen!

Als je niet kan wachten tot je het parcours in het echt kan zien, check dan de foto's.

Zondag 20 november 2011: Het is mistig, maar volgens de weersvoorspelling trekt de mist op als de zon doorkomt. We gaan dus gewoon volgens plan naar de Biesbosch. Gewapend met waterkaart, kompas en GPS vertrekken we vanaf het mooie kanosteiger in Hank richting het Spijkerboor. De overkant is niet te zien, maar op kompas varen we koers 270 graden en bereiken de overkant.

Hier is een smalle doorgang het natuurgebied in, die we nemen. Helaas blijkt door de lage waterstand deze poging weldra te standen en gaan we weer een stukje terug. De volgende ingang is wel open en diep genoeg, die dus maar in. Even verderop zien we de karakteristieke omgevallen boom liggen waar in de kluit een ontelbaar aantal vogelnestjes gehuisvest is. Geen activiteit te bespeuren, vermoedelijk niemand thuis. We passeren de herdenkingsbrug en kronkelen verder door de Biesbosch.

Uiteraard mag een koffiestop niet ontbreken. Onder het genot van een warme beker koffie kijken we waar we zitten en welke route we verder willen nemen. De koers wordt bepaald en al snel volgen we ons kompas in de afgesproken richting. We bespeuren diverse door bevers afgekloven takken, maar geen echte bever gezien. Wel is rondvaartboot De Zilvermeeuw ook in de Biesbosch onderweg. De passagiers geloven hun ogen bijna niet als er een groep kajakkers voorbij vaart. Hebben ze toch nog iets meegemaakt in deze grijze omgeving. De rondvaartboot is al snel weer in de mist verdwenen en zijn we als groep weer alleen. De zon is nog steeds niet doorgekomen, dus de mist blijft lekker hangen.

In deze kleine wereld vinden we (uiteraard) weer de weg terug naar onze instapplaats en kunnen we concluderen dat niemand van onze groepis achtergebleven. Tijdens het opbinden van de boten worden alvast enkele ideeën besproken voor tochten voor volgend jaar, enuiteindelijk gaan we weer huiswaarts. Gevaren afstand ca. 18 km.

Afgelopen zaterdag hebben een aantal hardwekende MKV'ers hard hun best gedaan om voor paal te staan. Eindresultaat is dat de palen langs de Wetering weer herplaatst zijn. Er moet nog een beetje cement bij en dan natuurlijk nog het opspannen van de kabels. Wel wat werk en kosten allemaal, maar dan hebben we binnenkort wel weer een prachtig parcours! Voor in de geschiedenisboeken nog de foto's van de historische werkzaamheden.

Een aantal fanatieke MKV slalommers zijn afgelopen 15 oktober in Lippstadt geweest voor de wel bekende sprint. Onze exclusieve reporter Teun doet verslag:

Wij (Teun, Rodney, Symar, Koen, Stefan en Mike ) zijn naar Lippstadt geweest voor de wel bekende sprint. We waren allemaal al om 7.15u op de club om de boten op de binden, behalve Mike, die kwam zelf met zijn ouders en vriendin. Vanuit Oss zijn we aangereden naar Lippstadt met 2 bussen. We kwamen ruim op tijd aan in Lippstadt en na even rond te hebben gelopen en de stad te hebben verkend zijn we in gaan stappen. We voeren naar het wedstrijd parcours. Daar hebben we even getraind en vervolgens doorgevaren naar de slalombaan een stukje stroom afwaarts. Daar gingen Mike, Symar en Koen al van de baan meteen af, Stefan bleef bij ons (Rodney en Teun, red.) en gaf ons eventjes wat uitleg. Even daarna schoot ik al meteen vol enthousiasme van de baan af. Ik hing iets te ver naar achter waardoor mijn achterpuntje onderschoot. Door te steunen kon ik goed rechtop blijven. Rodney daar in tegen had zijn peddel verkeerd toen hij van het vervalletje afging en kon daarom niet steunen en dacht toen: ik ga maar eens lekker zwemmen. Hij had het waarschijnlijk warm :P. Toen heeft Koen zijn boot uit het water gevist en Mike en Symar Rodney zelf. Zijn peddel had ik ondertussen al te pakken en naar de kant gebracht.

Na een beetje trainen zijn we terug gegaan en om gaan kleden om nog even uit te rusten voor de kwalificaties. In de kwalificaties had Rodney het heel goed gedaan, ik daar in tegen niet. Bij de rest heb ik dus niet echt opgelet… Bij de grote wedstrijd s ‘avonds in het donker was Symar ziek en kon dus helaas niet meedoen. De heren Rodney, Koen, en Mike, die hadden het in de voorrondes al afgelegd tegen de masters (Stefan en ik). Ik heb het bij de halve finalen maar laten zitten, ik was al tevreden:P. Stefan heeft in de finale gevaren maar helaas geen prijs binnen gehaald. Na de wedstrijd zijn we nog in het clubhuis gaan feesten. Op een gegeven moment was ik moe en zijn we toch maar gegaan. Onderweg, terwijl ik diep in dromen land lag, hebben ons pap, Koen en Stefan een paar Duitse chicks meegenomen en in Dusseldorf afgezet. Vervolgens Koen en Stefan op de club er uit gegooid en toen zijn we zelf ook naar huis gegaan.

Van onze reporter ook nog een strakke foto: voorstel is om in 2012 deze bus aan te schaffen als MKV club bus. Gezien het nummerbord kan het niet anders als voorbestemd zijn...

Afgelopen zaterdag is weer druk geklusd bij de Maaslandse Klus Vereniging. Onze geweldige nieuwe parcours is aan de kant gehangen... schokkend en triest nieuws voor degene die dit nog niet opgemerkt hadden. Het goede nieuwe hierbij: het parcours komt terug! We zullen alleen even moeten wachten tot de verbouwing van de Wetering afgerond is. Er wordt een mooie nieuwe kant gemaakt en de uitdiep werkzaamheden van eerder dit jaar zullen worden afgerond.

Veder zijn de ramen van de kantine vervangen, binnenkort worden ook nog de luiken vervangen. Kortom: het clubhuis wordt gepimpt!

Check ook de foto's van deze gezellige en productieve klus ochtend.